Wat erg. -Wat is erg?
Dat ze gestorven zijn. -Hoe ze gestorven zijn, dat is erg.
Voorzichtig.
Stil daar.
Een vrije val van tien meter. Het was een baars.
Ik ken uw baarzen.
Het waren de schoonmakers. Ze kwamen binnen, pakten 't aquarium en...
hupsakee.
En waar waren de bewakers? -De bewakers droegen uw vleugel.
Ze mogen er niet in. -Herr Kowalski?
Heb ik dat goed gehoord? -Helaas.
Ik heb me aangemeld. -U wel, maar niet uw begeleiders.
Ze mogen er echt niet in.
Het zijn heel aardige mannen.
Het is uitschot. En uitschot komt er niet in, al is het nog zo aardig.
Het verbaast me niets dat uw vrouw ervandoor is.
Om gek van te worden. -Wat krijgen we nou?
Daar heb je die zeikerd.
Waar zijn de sjouwers? -Ze mogen er niet in.
Directeur... -Meyerbeer.
U hebt toestemming gegeven.
Niet om de vleugel te laten bezorgen door ex-bajesklanten.
U had kunnen weten dat dat niet kon. -Het was een geldkwestie.
Waarom zegt u dat niet? Geldkwesties zijn oplosbaar.
Ik krijg geen salaris, de stemmer betaal ik zelf en ik koop nieuwe instrumenten.
U vergoedt helemaal niets, afgezien van de kosten voor uw baarzen.
Hou het zakelijk. -Ik maak me zorgen om m'n leerlingen.
Vier.
Wat zegt u? -Vier. U hebt vier leerlingen.
Eentje heeft zich verhangen en de andere is collega Mütze.
Dat is heel aardig, maar eigenlijk hadden we hem aangenomen als cipier.
Welkom, nieuwe vleugel.
De vorige was lelijk en oud.
Verheug je maar samen met Frau Krüger en mij op de gevangenis.
Dank u, Herr Mütze.
U laat steeds meer uw ware aard zien.
Frau Krüger, u hebt het volste recht om me te beledigen.
Maar vergeet niet dat hier driehonderd gevangenen zitten.
U hebt een kantoor, een muzieklokaal en vier leerlingen. Dat is...
Er gaan stemmen op om het muzieklokaal op te doeken.
Weet u aan wie u me doet denken, directeur?
De eerste directeur mocht ik ook geen directeur noemen.
Instituutsleider. -Sturmbannführer.
U werkt hier al heel erg lang, Frau Krüger.
Pianolessen.
Ik ben verzekerd dat noch dood noch leven...
noch engelen, noch machten...
noch heden noch toekomst...
noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel...
ons kan scheiden van de liefde Gods welke is in Jezus Christus, Onze Here.
We gedenken de overledene terwijl we luisteren naar haar lievelingssonate...
de Sonate in A-dUr van Mozart.
Ze zeggen dat je niets hebt gemerkt. -Ayse, ze is nieuw hier.
Frankie, hou je mond als grote mensen praten.
Nou? Heb je niets gemerkt?
Ik sliep.
Je sliep...
Ze sliep.
Je slaapt zeker heel diep als je niet eens merkt dat er iemand crepeert.
Weet je wat ik denk?
Je sliep helemaal niet. Je hebt haar laten bungelen.
Jij bent zo iemand die nog de laatste peuk jat van een dooie.
Loens jij?
Jij krijgt nog met mij te maken, Jenny.
Kom niet aan me.
Kom niet aan me, zei ik. -Stil daar.
De nieuwe leerlingen wachten.
'Hoe heerlijk ruikt de sering, zo mild en zacht en vol.'
Hans Sachs inDie Meistersinger?. -'Je beminde me om m'n avonturen.'
'Omwille van je medelijden hield ik van jou.'Othello.
'Is je de vrede in de dood gegund?'
'Is je de vrede...'
Die is moeilijk. -Je moet leren, anders kom je er niet.
Puccini?
Niet? -Nee. Laat de dames maar komen.
Toe dan.
Indrukken?
Je handen zijn kapot. -Een beetje.
Hoe komt dat? -Dat gaat u niets aan.
Waarom wil je met die handen piano spelen?
Ik heb geen andere.
Breng haar maar weg.
Dat wil ik wel doen, maar volgens mij is ze goed.
Nu meteen.
Jenny von Loeben.
Hier staat dat ze muzikaal is.
Hoe zit het met m'n les? -Die kun je wel missen.
Wat nou?
Jongedame, gedraag je.
Mag ik niet spelen omdat ik geen andere handen heb?
Wat is dat voor gelul?
Raak me niet aan. Kom niet aan me.
Eruit.
Ik weet niet waar je zo hebt leren spelen. -Rot op.
Het interesseert me ook niet.
Die negermuziek is niet het spelen waard.
Maar...
het was zeer bijzonder.
God heeft je blijkbaar een talent geschonken.
Ik vind je verachtelijk, dat moet je weten...
maar je hebt een bijzondere gave.
En dus heb je de plicht dat talent te onderhouden.
Nadat je hebt geboet voor wat je vandaag hebt aangericht...
kan ik je m'n hulp aanbieden.
Die hulp heeft geen betrekking op jou als persoon. Dat nooit.
Ik kan je beter leren spelen...
maar ik kan jou niet beter maken.
Denk er maar eens over na.
Hebben we u wakker gemaakt? -Dit is geen tijd om te slapen.
Papa kan nog niet goed spreken.
Ik ben Clara.
Clara, kun je een nette kniebuiging maken?
Dat is jammer.
Is dat uw man?
Ik heb geen man, kindje.
Is hij dood? -Nee, Clara.
'Slechts aan de schoonheid wijdde ik m'n leven.'
Tosca in Tosca.
'Dit portret is van een betoverende schoonheid.'
Tamino inDie ZaUbertröte. -Die ZaUberflöte.
'En jij zult mijn...'
'En jij zult mijn heer en meester zijn.' Arabella inArabella.
Papa komt op tv.
Fijn dat al dat studeren zin heeft gehad.
We missen je allemaal heel erg.
Hoe is het met die vrouw? U weet wel wie ik bedoel, zegt papa.
Ze wordt streng gestraft.
Als pa terug is, krijgt ze een pak rammel.
Ik mis de woorden 'excuses', 'alstublieft' en 'dank u wel' in je brief.
Excuses, alstublieft, dank u wel.
Eet op.
Moet ik die brief opeten? Waarom?
Regel één. -Wat moet ik voor regel twee eten?
Als je les van mij wil, moet je leren wat deemoed is. Dat is regel één.
Je doet wat ik zeg zonder te klagen, niet met woorden en niet met blikken.
Moet ik uw jammerende slaafje worden?
Nou, goed dan.
Hallo... Goed, ik heb het begrepen.
Ga weer zitten.
Ga toch weer zitten.
Alstublieft.
Ik zal uw jammerende slaafje zijn.
Regel twee: Je handen.
Die heb je nodig. Hou dus op daarmee.
En regel drie: Je stinkt.
Ik wil niet naast iemand zitten die zich niet wast.
Regel vier: Het concours.
Welk concours?
Een concours voor pianisten jonger dan 21 jaar. Ik wil dat jij in de finale komt.
Dat meisje moet nog een kans krijgen. -Die rotmeid?
Niet zo koppig, Dieter. -Niks 'Dieter'.
Die man ligt nog vier weken plat en daarvoor wordt ze nog beloond ook.
Is dat rechtvaardig?
Rechtvaardigheid is altijd situatiegebonden. Jij bent zo star.
Je vrouw mag ook een mening hebben. -M'n ex-vrouw.
We moeten haar gevoel van minderwaardigheid bestrijden.
Hou toch op, zeg. Ze heeft die man zowat afgeslacht.
Mag ik? We moeten ons aan de regels houden en niet alles overhoop halen.
Dat was ook de afspraak.
We zitten hier als volwassenen bij elkaar. Frau Hofmann...
Jenny heeft met niemand contact, ook niet met haar familie. Dat wil ze niet.
Ze heeft geen vertrouwenspersoon en geen perspectief.
Wat stel je voor?
Laten we de pianolessen proberen. -Waar gaat dat heen?
Ik spreek namens alle werknemers in deze gevangenis.
Waar gaat het heen als we geweldplegers gaan belonen?
Dit is zinloos.
Je verwondt een cipier en even later mag je leuk piano spelen.
Ik vind dat dat echt niet kan.
Frau Krüger...
Ik weet het niet. Wat kan de gevangene in het gunstigste geval bereiken?
Ze kan winnen.
Dat zou een overwinning zijn voor ons allemaal.
En ook voor u persoonlijk natuurlijk, Herr Meyerbeer.
Wat heb ik er aan?
Regel vijf: Het gaat niet om jou.
Al heel jong speelde ik in New York en Amsterdam.
Op m'n tiende had ik meegedaan aan vele internationale concoursen.
De helft ervan won ik. M'n adoptiefvader wilde een soort Mozart van me maken.
Op m'n twaalfde kapte ik ermee. Toen ging hij me neuken. Voor mij hoeft 't niet.
Dan gaan we terug naar regel één.
Goedemorgen.
Ik noem al m'n leerlingen bij de voornaam.
Ik hoop dat je dat goed vindt. -Geen probleem. Jenny.
Neem plaats, Jenny.
We beginnen met iets eenvoudigs.
Schubert,Impromptu nr. 2 in Es-dur.
Ik wil me een beeld vormen van je techniek.
We gaan beginnen. -Ga uw gang.
Herr Kowalski, we willen beginnen. Die dingen moeten af.
De handboeien mogen niet verwijderd worden.
Doe niet zo belachelijk. -Helaas, dat zijn de regels.
Wat een onzin. Hoe moet ik zo lesgeven?
Het is voor uw eigen veiligheid.
Goed, dan gaan we vandaag maar noten lezen.
Dat kun je toch wel?
Kun je noten lezen?
Welke maatsoort is dat? -Driekwart.
Goed. Ik tel tot vier en jij zingt de melodie.
Eén, twee...
Herr Kowalski. -Het schrift moet verder weg.
Als ik dat doe, kunnen we de noten niet meer lezen.
Eén meter afstand. -Waarom?
Uw hand. -Wat is er met m'n hand?
U kunt gebeten worden.
Jenny, ben je van plan om in m'n hand te bijten?
Ze bijt zelfs in haar eigen hand.
Waar ziet u me voor aan? Het ligt er maar aan hoever ze komt.
Goed, ik kan het proberen.
Maar of de redactie meewerkt?
Daar hebben we Frau Krüger.
Dit is Herr Wahrich vanDer Spiegel.
Wees een beetje vriendelijk. Hij schrijft over ons instituut.
Ik moet lesgeven.
Kan uw leerling wat spelen? -Zover zijn we nog niet.
We zijn nog aan het noten lezen. -Dan doen we dat.
Vier...
Doe m'n handboeien om.
Ik heb altijd les met handboeien om. -Dat doet het goed op de foto.
Met handboeien.
Op m'n rug.
Natuurlijk. Op de rug.
Nooit meer.
Nooit meer die negermuziek.
Wat? -Negermuziek.
Wat een gelul. Ik vind die muziek goed.
Hebt u er wel spijt van? -Ja.
Ja, het spijt me.
Mooi.
Ach jee, die moet ik niet hebben.
Weet je dat je trompetvissen hebt?
Vioolroggen en zelfs trommelvissen?
Genoeg voor een heel orkest.
Ze heeft echt kleine handen.
Als er pianovissen waren, zouden ze op je dochter lijken.
Papa kan trots zijn.
En het concours wint ze morgen op haar sloffen.
Het is nog maar de eerste ronde.
Ga je ernaartoe? Stiekem, natuurlijk.
Heeft ze gewone kleren aan? -Natuurlijk.
Is ze gewassen? -Sorry, ik heb niet aan haar geroken.
Wat is dat? -Gewone kleding.
We gaan winkelen. Nu meteen. -Dat kunt u vergeten.
Een trui, een broek, schoenen...
In dit kloffie hoeven we niet eens te verschijnen.
Stap dan maar weer in.
Nee. -Jawel.
In geen geval.
Trek dat jack uit. -Trek uw jas uit.
Jij bent aan de beurt.
Mag je ook beurzen vermelden? -Ja, allemaal.
Ik volg een meesterklas. -Vul maar in.
Beursstudent? -Nee, moordenares.
Vul maar in. Je weet nooit waar het goed voor is.
Laat die sukkels het maar uitzoeken. Ik doe niet mee.
We zijn nu hier en we doen mee. -Nee, dat doen we niet, kutwijf.
Je bent bang.
Natuurlijk ben ik bang. Ik schijt in m'n broek.
Dat is heel normaal. Hij is ook bang.
En met reden. Hij heeft waarschijnlijk nul komma nul talent.
Bij jou ligt dat anders. -Hou maar op met dat geleuter.
Als je het vandaag niet redt, red je het nooit.
Hou op. -Dan ben je een lafaard.
Hou op, zei ik. -Een lafaard.
Pas op.
Je zou je kop houden.
We moeten eerst nog naar het ziekenhuis.
Ik heb me laten inpakken. Ik reed naar het ziekenhuis voor haar handen.
Ik zou mezelf een klap kunnen verkopen.
Zie je? Ik ben consequent.
Ik maak één keer een uitzondering en meteen word ik belazerd.
Ik zeg altijd tegen m'n kinderen: Vertrouw niemand, wees geen goedzak.
Laat je niet de kaas van het brood eten.
En moet je mij zien.
Ik had niet gedacht dat je zo dom zou zijn.
Misschien ben je niet dom, maar...
Ik weet het niet.
Wat was er gebeurd als het raam het niet had gehouden?
Een mooi uitzicht, hè?
Je hebt iets gepresteerd wat niemand van je had verwacht.
En meteen daarna maak je het kapot.
Wat is er toch met je aan de hand?
Ik wist dat het raam niet zou breken.
Na m'n bevalling ben ik er ook tegenaan gesprongen, een paar etages hoger.
Het uitzicht was daar nog mooier.
Zestien uur duurde de bevalling.
Toen ik tegen de dokter zei dat ik niet meer kon...
zei hij: Stel je niet aan. Je wilt gewoon niet terug.
Bij een keizersnee hoef je niet meteen terug naar de gevangenis.
Ik kreeg dus geen keizersnee.
Ze lieten me gewoon inscheuren.
Ik ben buiten westen geraakt. Toen ik bijkwam, zei een verpleegster:
Je baby...
Je baby heeft het niet gered.
Hij heeft het niet gered.
Z'n hartje heeft het begeven.
Hij heette Oskar.
Drie uur later ging ik terug naar de gevangenis.
Het was een mooie naam. Oskar...
Waarom stop je nu? -Dat was top.
Laat me niet lachen. -Even pauze.
Niks pauze.
Ik mag toch wel even pauzeren. -Je hebt drie jaar pauze gehad.
Ik ben al twee uur hier. -Ik ook.
Ik luister. Toe nou.
Jenny, concentreer je.
Neem me niet kwalijk.
Het spijt me.
Ik had het je moeten vertellen.
Ze zit naast u Beethoven te spelen. -Ze heeft talent.
Kijk maar hoeveel talent ze heeft.
Je moet het niet persoonlijk opvatten. Ze doet mee aan een competitie.
Ik ook. Morgenavond. In kleur.
Of was u dat vergeten?
En daarmee komen we toe aan de beslissende laatste vraag...
waarmee de kansen nogmaals kUnnen keren.
Misschien lukt het dit keer. Let op, hier komt de jackpotvraag.
Als Mozart voor Cinderella een opera zoU hebben geschreven...
welke kaas was daar uit voortgekomen?
Mozart heeft nooit... Er was geen kaas...
Welke kaas was er voortgekomen Uit Mozarts opera voor Cinderella?
Mozzarella.
Dames en heren, dat is het juiste antwoord.
Gefeliciteerd, Angela. Wat ga je met het geld doen?
Een magnetron kopen.
Kijk eens wie hier is. -Controle. Opstaan.
Opstaan.
Weet je wat dit betekent?
Brengt het geluk?
Ongedierte.
Je wordt overgeplaatst.
En toevallig weet ik een leuk plekje.
Heb je het naar je zin bij ons?
Zo kom je nog eens onder de mensen.
Luister, je mag doen wat je wilt. Het is hier een paradijsje.
Alleen dat ene mag je nooit doen. Je weet wel, waar je zo goed in bent.
Piano spelen?
Slapen.
Je wordt veel beroemder dan hij.
Veel groter. Ik geloof heel erg in jou.
Ze zullen jou ook kaal scheren. -Welnee.
Deze zomer sta ik buiten, met pony. -En als het niet zo is?
Dan is het niet zo.
Verdomme, Hannah. -Hou op.
Is het tijd?
We moeten even pauzeren. -Ik wil niet pauzeren.
Je hebt het nodig.
Gek hoeveel moeite het ons kost. -Wat?
Om aardig tegen elkaar te zijn.
Is dat voor mij? -Voor morgen.
Voor u, dus.
Ook goed.
Heb je je excuses aangeboden? -Aan wie?
Dat weet je wel.
Probeer je te ontspannen. -Ik ben ontspannen.
Ik ga even kijken.
Het spijt me.
We zijn aan de beurt, Jenny.
Ben je ontspannen?
Je was sensationeel.
Je was geweldig.
Ik wist dat je het fantastisch zou doen, nog voordat je hem in elkaar sloeg.
Dat was een grapje, Herr Mütze. M'n excuses.
Je hebt je excuses toch aangeboden?
Dan kunnen we aardig tegen elkaar zijn.
Laten we aardig tegen elkaar zijn.
U drinkt helemaal niet. -Dat is waar. Ik drink niet.
Ik respecteer hem, maar hij werkt op m'n zenuwen.
Net als ik?
Welnee, jij werkt toch niet op m'n zenuwen.
Ik zeg dit nu voor de eerste keer in m'n leven.
Ik heb het niet eens tegen mensen gezegd met wie ik naar bed ging.
Ik vind u aardig.
En u? Vindt u mij aardig?
Hebt u m'n vragen gehoord?
Zo doof ben ik nou ook weer niet.
Je zit in de laatste ronde. Je moet dus oefenen.
Met beide benen op de grond blijven staan.
Alsof er niets aan de hand is.
Nog één vraag. De laatste. -Het is genoeg geweest.
Hoe komt zo'n meisje hier?
Hoe komt zo'n groot talent hier terecht? -Daar hou ik me niet mee bezig.
Is het niet merkwaardig om naast een moordenares te zitten?
Ik zei al dat me dat niet interesseert.
Ze heeft die man in stukken gezaagd. Z'n hoofd werd op de vuilnisbelt gevonden.
De ratten hadden eraan geknaagd.
Ik ben alleen geïnteresseerd in muziek.
Windt u niet zo op.
Dat heeft u nog nooit geïnteresseerd.
Wat denkt u te vinden in het dossier?
Frau Krüger, u hebt fantastisch werk geleverd.
Als dat waar is, kan ik haar toch geen lesgeven?
Als het om uw salaris gaat... Ik weet zeker dat we daar...
Ik wil haar dossier inzien.
Is er iets?
Waar is ze?
Nee. -Wat 'nee'?
Ik accepteer je excuus niet.
Is ze ziek?
We gaan. -Geef me de sleutel. Ik moet oefenen.
Niet aankomen.
Frau Krüger? -Wat wilt u?
Mijn naam is Von Loeben.
U kent de foto. -Ik heb haar dossier gelezen.
Dat heeft m'n dochter niet gedaan. -We spreken niet over haar dossier.
Zullen we dan over uw dossier spreken?
We spreken helemaal niet meer.
4 Februari 1945.
Wilt u niet weten hoe ik hier aan kom?
U kunt nu beter gaan, Herr Von Loeben.
U hebt niets te vrezen. Niemand weet ervan.
U hebt echt niets te vrezen.
Bent u weer rustig?
-Ja.
Bewondert u Herr Furtwängler?
Ik heb les van hem gehad.
Hij heeft veel voor u gedaan.
Hij schrijft... Wacht even.
dat u de beste pianiste van uw jaar bent.
Ideologisch op de juiste weg, maar uw geest is overspannen.
Bent u communist? -Nee.
Bent u familie? -Wat zegt u?
Bent u familie van de veroordeelde? -Nee.
Zijn jullie bevriend? -Ja, ik ben...
Nee.
U bent beslist niet bevriend met een vijand van het volk.
Weet u het zeker?
Ja, ik ben...
Ik was alleen haar pianolerares.
'In de ochtenduren van 2 februari...
had ik, Traude Krüger, geboren 21-11-1926...
dienst in het Weermachtziekenhuis III in het tuchthuis van Luckau.
De afdeling waar ik te werk ben gesteld...
werd om 7.45 uur getroffen door een Anglo-Amerikaanse aanval.
Meerdere vliegtuigbommen sloegen in in onze omgeving.
Het gebouw en leden van de weermacht werden getroffen.
Later hoorde ik dat een executie moest worden opgeschort.
De veroordeelde, Hannah Gibowski, kende ik vluchtig.
Ik ben meermaals onderscheiden voor m'n werk als verpleegkundige.
Ik kan niet verklaren waarom ik die dag m'n plicht verzaakte...
en de plaats waar ik werkte verliet.
Ik moet uitgeput zijn geweest.
M'n plichtsverzaking stond los van het feit dat ik de veroordeelde kende.'
Jenny maakte niets af. Ze ging op straat leven.
Op de stations-wc leerde ze een mannelijk hoertje kennen.
Van de goedkoopste soort.
En die jongen vermoordde z'n vader.
U woont hier mooi.
Volgens het dossier is uw dochter de dader.
Dat is niet waar. -Waarom zit ze dan vast?
Omdat ze is veroordeeld, niet omdat ze de dader is.
Ze laadde de verdenking op zich om die mislukkeling te dekken.
Hij liet haar vallen en kwam vrij.
Zij wees alle hulp af...
omdat ik zei dat ze tegen die tippelaar moest getuigen.
Ze was zwanger van hem. Weet u daarvan?
Toen ze boos werd en mij bij de zaak betrok...
en tijdens het proces over onze relatie sprak...
Wat moest ik doen? Toegeven dat ik met m'n dochter naar bed was geweest?
M'n vrouw had de hand aan zichzelf geslagen.
Wat wilt u van mij?
U bent gestopt met de pianolessen.
Ze heeft niets misdaan.
Ze heeft helemaal niets misdaan.
Waarom zit je niet achter de vleugel?
Fijn dat u er weer bent. -Wat gebeurt hier?
We wilden u een plezier doen. Clara en ik.
Nou Clara? Kun je inmiddels een kniebuiging maken?
Dan kun je me niet plezieren.
Heb je Jenny drie dagen verboden om te spelen? Nou?
Dat was alleen omdat hij nog nat was. -Ga maar ergens anders knutselen.
En die negermuziek wil ik niet meer horen.
Negermuziek?
Je verpest je aanslag en je techniek. Dat sta ik niet toe.
Volgende week is het concert. -U hebt drie dagen verbeuzeld, niet ik.
Ik doe alles wat u wilt. Ik speel Schumann tot hij m'n strot uit komt.
Maar soms wil ik iets goeds spelen. -Die herrie, bedoel je?
Dat is van mij. Dat ben ik. Begrepen?
Nog één keer en we doen niet mee.
U wilt dat ik ook een kniebuiging maak.
U wilt een kniebuiging zien. -Ik wil dat je wint.
U wilt dat ik een kniebuiging maak, maar dat zal ik niet doen. Nooit.
Ook niet voor u.
Zullen we naar binnen gaan?
Kan ze niet toch deelnemen? -Na wat er is gebeurd?
Ik weet het, maar de pers is ons zo gunstig gezind.
De gevangene, ja. 'Melancholie achter tralies.'
En dat voor iemand die twee mensen halfdood heeft geslagen.
Dat is erg kort door de bocht. -Hier gaat het om.
Wat zal de pers schrijven als we haar vlak voor de finale terugtrekken?
Ze heeft het aan zichzelf te danken en wat de pers schrijft, laat me koud.
En als ze over jou gaan schrijven?
'Kleinzielige cipier dwarsboomt carrière.' -Het kan erger.
'Carrièregeile psychologe zet zich in voor moordenares terwijl...'
Dat is als krantenkop wel wat lang.
Wat denk je van: 'Gevangenisdirecteur moet opstappen.'
Je denkt dus dat... -Ja.
Onze collega heeft het kort en krachtig samengevat.
Ik trek haar uitgaansverlof in. De zaak wordt onderzocht.
U ruïneert haar leven.
Misschien volgend jaar. Dan is er ook meer tijd voor de voorbereiding.
Volgend jaar is ze te oud.
En ik ook.
In verband daarmee heb ik een mededeling.
Hoe durf je?
Ik heb gehoord dat u ontslag neemt. Is dat waar?
Waarom doet u zo naar tegen mij?
Dat loeder speelt gewoon op de vleugel.
Ik heb er 500 euro aan meebetaald. Dat weet u toch.
Pak maar wat je nodig hebt.
Ik wil niet dat u het opgeeft.
Wat is er gisteravond gebeurd?
U insinueert dat ik geen goed mens zou zijn.
Ook u bent niet alleen maar goed.
Jij zit hier achter, hè? -Nou en?
Ga naar de directeur en vertel de waarheid.
Ik heb Clara, een gezin. Dat gaat niet.
'O, geef me m'n vrijheid terug.'
'O, geef... -'En was m'n schande weg...
met het bloed van de strijd.'
Die mogen er niet in.
Het is m'n laatste dag. Ik kom m'n vleugel halen.
Vertel me eens wat die mannen hebben wat anderen niet hebben.
De ene is een moordenaar en de andere heeft z'n nicht verkracht.
Ik zal u missen, Frau Krüger.
Dank je wel.
Over een uur of vier breekt hier de hel los.
Het ga je goed.
'Het ga je goed, m'n lieve kleine tafeltje.'
Manon inManon?
Je zult er een goede prijs voor krijgen.
Wat een oude troep. -Je jurk hangt daar.
Je schoenen zijn gepoetst. -Wie erft dit als u dood bent?
Schiet een beetje op. Je moet je nog omkleden.
Ik pak wat te drinken. Goed?
Met Krüger. Ik bel vanwege de aanmelding van Von Loeben.
Ik weet het, maar ze komt toch. Ik ben er ook blij mee.
Moet ik dat met u bespreken?
Wilt u hem dan halen?
Ik dacht dat u geen alcohol dronk. -Trek nou toch wat aan.
Ik dacht dat u niet dronk, soldaat. -Toe nou.
Was hij hier? -Niet nu.
We moeten weg. Als we niet opschieten...
Leg die hoorn neer en vertel me wat m'n kutpa hier kwam doen...
of ik krijg een woedeaanval.
Ja, hij was hier.
Jenny, kalmeer nou toch.
Hij heeft u omgekocht. Dit was zijn idee. -Dat is niet waar.
Wel waar. Hij weet hoe het werkt in de gevangenis.
Hij ziet een kutlerares die alleen troep in huis heeft staan.
En dus trok hij z'n portemonnee. -Het is een misverstand.
U hebt al die tijd tegen me gelogen.
Kut.
En die jurk... Heeft hij die uitgezocht?
Komt die jurk van hem?
De zalf voor m'n handen? Heeft hij de muziek uitgezocht?
Heeft m'n vader Schumann uitgezocht? -Ik...
Hij heeft me uit de bak gehaald. Jij krijgt dat niet voor elkaar.
Jenny, ik heb nooit geld gekregen.
Geld zegt me niets. Het gaat mij alleen om de liefde voor de muziek.
Het gaat nooit alleen om de muziek.
Je geilt erop dat je een goede student hebt. Je bent ijdel en ambitieus.
Je hebt je nooit voor mij geïnteresseerd.
Ik heb ook altijd gezegd dat ik niet geïnteresseerd ben in jou.
Waar ga je naartoe?
Weg. -We kunnen het nog halen.
Maak open.
Lees dit eens. -Wat staat er in?
Wie ik ben. -Je bent een domme hoer.
Nee, ik ben een domme lesbo.
Wat zei je daar?
Zo druk jij je toch graag uit?
Ik hield van een vrouw.
Ze is dood.
Ik hou nog steeds van haar.
Hier staat alles in.
Eet op.
-Geloof je me niet?
Kom op, opvreten.
Dat kun je niet maken. -Blijf daar of je krijgt een klap.
Jenny, blijf staan. Jij kleine rat.
Je hebt me geslagen.
Ik had je gewaarschuwd.
Heeft iemand ons gezien?
Hoe was ze? -Anders.
Hier staat dat ze communist was. -Dat bedoel ik.
Niemand heeft ons gezien.
Hannah wist wat haat was.
En ze wist wat liefde was.
De meeste mensen zijn al tevreden als je ze welterusten wenst.
Die foto maakte ze drie dagen voor haar arrestatie.
Een kameraad werd gefolterd. Ze noemde haar naam.
Hannah zou geëxecuteerd worden.
Maar op de dag van de executie sloeg een bom het schavot aan flarden.
Toen bedachten ze iets anders.
Moet ik nu gaan huilen?
Denk je dat ik het makkelijk vind?
Dat ik dit vandaag zomaar even heb gedaan?
Waarom ben ik zestig jaar gebleven? -Voor een dode?
Geweldig, een lesbo die op lijken valt. U bent een perverse freak, madame.
Hoe durf je?
Hoe durf je zo tegen me te spreken?
Ik heb je maandenlang op deze dag voorbereid.
Ik heb je gedrag en je uitbarstingen door de vingers gezien.
Ik heb je uit de gevangenis gehaald.
Ik vertel je over de enige persoon om wie ik geef en jij trapt me de grond in.
Jij weet niet hoe makkelijk het is om iets kapot te maken. Je hebt geen idee.
Je spoelt je talent door de wc. Hoe kun je?
Hou je mond.
Deze vrouw is gewoon vermoord.
En ze had niets misdaan, dit in tegenstelling tot jou.
Misschien had zij ook een talent.
Misschien had ze alles willen geven om dat talent te ontplooien.
Wat is anders de zin van het leven?
Wat is de zin van het leven, Jenny von Loeben?
Is het zinvol om iemands hoofd in te slaan?
Of om tien jaar te verpieteren in een cel?
Om de wereld te vernietigen?
We hebben hier een taak, verdomme.
Ik weet niet wat mijn taak was.
Misschien moest ik gewoon volhouden.
Maar jouw taak is zo helder als glas.
Het is jouw taak, en excuseer m'n taalgebruik...
om met je luie reet uit m'n stoel op te staan en in beweging te komen.
Jouw taak begint over twee uur in de Deutsche Oper.
Dat is jouw taak, Jenny.
Goedenavond. -Het is al begonnen.
Ik doe mee.
Aan het jeugdconcours? -Jenny von Loeben.
Ik heb twee uur geleden gebeld. Een late aanmelding.
Ik moet een paspoort hebben. -Toe nou.
Of iets anders. -Komt in orde.
Ik bevestig dat dit Jenny von Loeben is. -En u bent?
Haar vader. Ze staat op het gezinspasje voor het zwembad.
Schumann... Een goede keuze.
Ik hoop dat je wint, Jenny.
Ik hoop dat je sterft, pappie.
Hij weet niets van Schumann. Het was niet zijn keuze, maar de mijne.
Je zult fantastisch spelen.
Nog twee minuten.
Succes.
Je hebt mooie handen.
Tempo.
Een wijziging in het programma.
...Jenny von Loeben.
Zij speelt Schumanns pianoconcert in A-mol.
Ik heb haar eruit gehaald. -Heel fijn. Nu zitten we in de penarie.
Geef haar een paar minuten.
Ik smeek het u.
Alstublieft. -Wat zijn een paar minuten?
Vier.
Sub rip en bewerking Jarre